Jos Wouters heet u persoonlijk welkom op deze website. Ik woon in Middelburg en ben daar ook werkzaam als advocaat. Naast advocaat ben ik als part-time predikant verbonden aan de Hervormde Gemeente Burgh-Haamstede. De website van deze kerkelijke gemeente is www.hervormdhaamstede.nl Op mijn persoonlijke website wil ik met u aspecten van het christelijke geloof delen. Op de website kunt u kennis maken met persoonlijke artikelen, preken, aspecten rond mijn persoon en het predikantschap.
Mijn persoonlijke wens is dat velen tot een (nieuwe), levende en persoonlijke relatie komen met de God van Abraham, Isaäc en Jacob, de God van Israël, die zich met de wereld heeft verzoend in het lijden en sterven en de opstanding van zijn eniggeboren Zoon, de HERE Jezus Christus!
In mijn persoonlijk- kerkelijk en geloofsleven probeer ik inhoud te geven aan die vreugdevolle boodschap. Mijn doel is om met mensen van verscheidene geloofsrichtingen en ook met niet-gelovigen in contact te treden. Ik probeer daarin mijzelf te richten naar het gedicht van Geerten Gossaert, De Moeder. Gossaert stelt die moeder voor als kasteelvrouw die verdrietig is als haar zoon de wijde wereld intrekt. Toch geeft zij bevel aan haar personeel de slotbrug altijd open te laten staan, de lampen altijd te laten branden en de ‘zetel’ altijd te laten staan. De poort moet altijd open blijven! Als de ‘verloren zoon’ thuiskomt, melaats en berooid, bestaat voor de moeder voor zoveel vreugde geen tranen meer. In dit prachtige gedicht klinkt natuurlijk de gelijkenis uit Lucas 11: 15-32 door. Mijn wens, doel en gebed is dat de lezers van deze website ook zullen thuiskomen. Thuiskomen bij Hem, wiens vreugdetranen u zullen begroeten als u terugkeert tot Hem, de God van alle leven.
Een ander persoonlijk aspect van de slotbrug is dat ik een verbinding wil leggen met andersgelovigen. Ik wil anderen niet uitsluiten, maar uitnodigen de dialoog aan te gaan. Wat mij betreft staat de slotbrug dicht. Welkom dus!
Vriendelijke groet,
Jos Wouters
Hij sprak en zeide
In ‘t zaâl zich wendend:
Vaarwel, o moeder,
Nooit keer ik weer…
En door de lanen
Zag zij hem gaan en
Sprak geen vervloeking maar weende zeer.
Sprak geen vervloeking…
Doch, bijna blijde,
Beval de maagden:
Laat immermeer
De zetels staan en
De lampen aan en
De poort geopend, de slotbrug neer.
En toen, na jaren,
Melaats, een zwerver
Ter poorte klaagde:
Uw zoon keert weer…
Zag zij hem aan en
Vond gene tranen,
Voor zoveel vreugde geen tranen meer.
Geerten Gossaert